25 juni

Gisteren hebben we de blog van onze rondreis afgesloten. Maar naar later bleek, onze reis was nog niet ten einde. Op Tacoma Airport bleek dat het een overboekte vlucht was. Henk stelde voor onze vlucht vrijwillig af te staan. Voordeel: een extra reisje USA of andere bestemming, overnachting in een hotel en 100 dollar creditvouchers voor eten en andere leuke dingen. Nog een extraatje, wat in eerste instantie bij het boeken van onze reis niet mogelijk was: comfort class.
Een klein nadeel was, dat we eerst met Alaska Airlines van Seattle naar Portland moesten vliegen. Daarna wachten op het volgende vliegtuig:


Overstappen en met het vliegtuig van Delta Airlines van Portland naar Amsterdam. We hopen woensdag om 8.35 uur in Amsterdam aan te komen. Zou dit de laatste blog zijn?😉

24 juni

Het laatste verhaal van onze rondreis door deUISA en Canada. Gisteravond hebben we ingecheckt voor onze vlucht terug naar Nederland. We zullen straks op Tacoma Airport zien of het e-boarden ook werkt.

We zijn nu ontbijten in de stad en zo meteen gaan we de auto terugbrengen. We vertrekken vanavond om 18.10 uur. De verwachte aankomst is morgen, dinsdag 13.00 uur.


We hebben een prachtige vakantie gehad. De eerste week met Daniëlle, Ilja, Jelle en Friso. Daarna het Yellowstone Park en met het bezoek aan Californië waren dat toch wel de hoogtepunten van onze reis.
We hebben veel gezien van de grilligheid van de Rocky Mountains met zijn vele wilde dieren en héél veel gewandeld.

De accommodaties waren erg goed en zodanig gesitueerd dat de Nationale Parken en de bezienswaardigheden in de steden goed bereikbaar waren.

Wij gaan terug met een voldaan gevoel.

23 juni

Vandaag zijn wij over de Interstate 5 van Vancouver naar Seattle gereden. Eind mei is de brug over de rivier de Skagit ingestort, waarschijnlijk door toedoen van een veel te zware vrachtwagen. Wij hadden rekening gehouden met omleidingen en vertragingen.


De brug was echter al gerepareerd, zodat wij geen oponthoud hebben gehad.

Seattle is de grootste stad van de staat Washington aan de westkust van de Verenigde Staten. Het is tevens het economische hart van het noordwesten van de Verenigde Staten. In deze bruisende stad, zoals wordt beweerd, zou veel te beleven en te doen zijn.


Misschien doelde men op Pike Place Market, dat wel ‘de ziel van Seattle’ genoemd wordt. Een markt met allerlei producten zoals bloemen, vis, vlees, fruit, groente, kruiden, sieraden, kleding en veel oude ambachten. Wij hebben het bruisende niet zo ervaren; het was er erg rommelig en druk met veel daklozen en bedelaars. Wij vonden het er niet prettig. Van Pike Place Market zijn we met de monorail naar Seattle Center gereden.


In het Seattle Center staat de Space Needle, het symbool van de stad Seattle. De toren is 184 meter hoog en is zo gebouwd dat het aardbevingen en stormen zou moeten kunnen trotseren. De toren staat in een park vol met kunst en entertainment, zo wordt het aangeprezen. Het viel ons wat tegen.


Maar het diner in TanakaSan, een Japans restaurant, maakte de dag weer helemaal goed. Het is een modern Amerikaans-Aziatische restaurant met een heel bijzondere eigen keuken.


Wij hadden gekozen voor Masala chicken, lime pickeld onion, date tamarind chutney, apricots, met als bijgerechten Prosser farm carrots, Long grain rice en Wedge met ginger-moso dressing, avocado, radish, scallion.

Het was héééérlijk!!!!!

Location:Aurora Ave N,Seattle,Verenigde Staten



22 juni

We hebben vamorgen een daypass gekocht om met de seabus en de stadsbus door Vancouver te kunnen reizen. Eerst hebben we gebruik gemaakt van de seabus om naar North Vancouver te varen en Lonsdale Quai Market te bezoeken. Hier worden verse, lokale produkten verkocht.


Vanaf North Vancouver genoten we van prachtig uitzicht op de skyline van Downtown Vancouver met het Pan Pacific hotel en de vijf iconische zeilen.


We gingen weer terug met de seabus naar het Waterfront Station en vervolgens met de stadsbus naar Granville Island. Op dit schiereiland is de grootste openbare markt van Vancouver te vinden en zijn er een aantal winkeltjes en kraampjes met voornamelijk handgemaakte artikelen en artistieke beroepen. Veel lokale producten worden hier aan de man gebracht.

Daarna zijn wij met de bus naar Stanley Park gereden. We stapten in de bus en de chauffeur zegt: 'Goedemiddag, hoe gaat het met u?' Een vreemde ervaring om in een Canadese bus in het Nederlands aangesproken te worden. Blijkbaar zien we er uit als Nederlanders.
In Stanley park stapte de chauffeur ook uit en vertelde ons dat hij Nederlandse ouders had en daarom nog enkele woorden Nederlands kon spreken. Hij adviseerde hij ons, weer in het Nederlands, hoe wij een mooie wandeling in Stanley Park konden maken.
Stanley Park is een park op een schiereiland van 400 ha. met majestueuze cederbomen en douglassparren, totempalen die diverse First Nations groepen vertegenwoordigen, exotische planten en diverse recreatiemogelijkheden.
We wandelden door het regenwoud, langs het water, waar we weer een ander zicht op de skyline van Vancouver hadden en bezochten het totempalenpark.


Totempalen hadden met het geloof van de indianen te maken. Op een totempaal stonden dieren en andere goede geesten afgebeeld. De indianen geloofden dat die dieren en geesten hen beschermden. Ze moesten kwade geesten weg jagen.


Indianen voelden zich een deel van de natuur en ze geloofden in de kracht van de aarde. Die noemden zij ‘De Moeder’. Verder geloofden zij in ‘De Grote Geest’ die wijzer en machtiger is dan elke andere geest.
Elk dier heeft volgens dit geloof zijn eigen speciale kracht en boodschap voor mensen. Veel indianen geloven dat ook dieren geesten hebben en dat bij ieder mens één of meer dierentotems horen die je kunnen helpen tijdens je leven. Het is niet altijd het dier dat je mooi of spannend vindt, maar een dier dat past bij je karakter, de dingen waar je goed of juist niet goed in bent, of die je moet leren. De sjamaan vertelt de indiaan welke totem bij hem past.
In de afgebeelde totempaal is in de rechthoek boven een holte, waar de overblijfselen van de hoofdman worden bewaard. Daaronder wordt de geit afgebeeld, die symboliseert doorzettingsvermogen, flexibiliteit en kracht. In het midden de grizzly beer: kracht, betrouwbaarheid, bescherming, dromen, innerlijk weten, heling, geduld. Onderaan de walvis: harmonie, creativiteit, inspiratie, oude kennis, familie, intuitie. De twee kleine figuurtjes in de oren van de beer duiden op de dochter en de schoonzoon van de Chief. Zij richtten de totempaal op ter nagedachtenis aan hun vader.
We hebben nu de meest belangrijke bezienswaardigheden van Vancouver gezien. Morgen vertrekken we naar ons laatste hotel in Seattle. Het is 200 km naar deze stad in de USA en omdat ons vliegtuig pas de volgende avond vertrekt, hebben we nog een volle dag om iets van Seattle te zien.
Nog twee nachtjes slapen en dan is de vakantie voorbij.





21 juni

Vandaag, vrijdag 21 juni zijn we met de ferry van Vancouver Island naar het vasteland van Canada gevaren. Vanuit Schwartz Bay vertrok de boot naar Tsawwassen, een mooie overtocht met smalle passages tussen de Gulf Islands. Het was daarna nog zo'n 50 kilometer rijden, voordat we in Downtown Vancouver aankwamen.


Het vroeg wel wat rijkunst om met de auto door deze wirwar van straten en druk verkeer heen te manoevreren naar het Pan Pacific Vancouver hotel aan het Canada Place, de terminal voor cruiseschepen. Wij verblijven in het gebouw met de vijf iconische zeilen.
We waren blij dat we de auto veilig in de parkeergarage van het hotel konden parkeren. Die hadden we de komende twee dagen toch niet meer nodig. De bezienswaardigheden die op ons programma staan, zijn te voet of met openbaar vervoer bereikbaar.


Omdat het nog vroeg in de middag was, planden we voor vandaag een bezoek aan het Capilano Suspension Bridge Park. Een shuttlebus bracht ons naar het park.


De suspension Bridge overspant de Capilano River in North Vancouver. De eerste hangbrug op deze plaats werd gebouwd in 1889 door de Schot George Grant Mackay, die 24 km² land had gekocht aan beide kanten van de rivier. Aan één kant bouwde hij een hutje dat uitkeek op de Capilano Canyon. De brug en het hutje groeiden al gauw uit tot een geliefde toeristenbestemming. De huidige brug is de vierde die op de plaats werd gebouwd. Ze heeft een lengte van 136 meter en hangt 70 meter boven de rivier. Het uitzicht van op de brug is formidabel. Naast de loopbrug ligt het Capilano River Regional Park.

Het was een avontuurlijke wandeling door de dichtbegroeide bossen. Door omhoog te klimmen naar een boomhut, konden we over zeven hangbruggen door een bos van oude Douglas sparren verder wandelen.


In het park wandelden ook over we de 'cliffwalk', een hangbrug die met staalkabels aan de rotsen van Capilano Canyon was opgehangen.



De shuttlebus bracht ons aan het eind van de middag weer terug naar het hotel. Na ons even opgefrist te hebben, maakten we de wandeling naar Gastown.


Gastown is van origine het historische hart van Vancouver. De oude historische binnenstad van Vancouver is vernoemd naar de zeeman ‘Cassy Jack Deighton’ die er in 1867 als eerste arriveerde. Al snel werd het een handelscentrum en dit bracht met zich mee dat de wijk floreerde als centrum van de stad. In 1886 verwoestte de ‘Great Vancouver Fire’ zo goed als het gehele gebied (op twee huizen na) en vervolgens werd Gastown opnieuw herbouwd, ditmaal met vele historische pakhuizen. Als bezienswaardigheid een foto van de oude stoomklok.

Het was gezellig druk in Gastown met veel muziekbandjes èn mooi weer!

Morgen gaan we de stad verder verkennnen.












20 juni

Vandaag stond een bezoek aan de stad Victoria op het programma. In plaats van direct naar het centrum van Victoria te rijden, zijn we doorgereden voor een 'scenic route' langs de kust. We kwamen langs veel mooie, grote huizen met schitterende en vooral zeer verzorgde tuinen. Bijna de gehele rit hadden we zicht op de oceaan. Bij Beach Drive wilden we stoppen, maar het was zeer winderig en de dreigende wolken nodigden ons niet om uit de auto te stappen en foto's te nemen.
Aan het eind van deze kustroute hebben we bij Fisherman's Wharf geluncht. Net voordat het begon te plenzen, konden we nog een paar foto's nemen van het bijzondere van deze 'Wharf'. Het is een klein dorpje met visrestaurantjes, maar ook met excentrieke, drijvende huisjes.



Intussen begon het harder te regenen en we besloten om eerst maar naar het hotel te gaan om in te checken. Het hotel ligt aan de haven, in het centrum van de stad en we konden lopend, mèt een paraplu van het hotel, de highlights van de stad bezoeken: het havengebied dat wordt omgeven door het statige Empress hotel, de parlementsgebouwen, het prachtige Royal British Columbia Museum en Chinatown.


Victoria is de hoofdstad van Canadees British Columbia en werd in 1843 opgericht als een handelspost door de Britse Hudson Bay Company. In deze statige stad zijn de Britse invloeden nog duidelijk aanwezig: veel theehuizen, pubs, dubbeldekkerbussen en winkels die zijn gespecialiseerd in China & Woolens.
Maar ook een ander deel van de geschiedenis is zichtbaar: Thunderbird park is een park vol totempalen midden in de stad. De Thunderbird staat symbool voor kracht. Hiermee wordt aandacht besteed aan de indianen: de oorspronkelijke bewoners (first nation).


De eerste bewoners van Noord-Amerika staken duizenden jaren geleden de landbrug over die toen Alaska met Siberië verbond. De meeste mensen waren jagers, of verbouwden gewassen.
Canada kent drie native-volken: de First Nations, de Inuït en de Métis. Hun overeenkomsten zijn hun kennis van de natuur en het respect dat ze ervoor hebben.
Op zoek naar een nieuwe route naar 't Verre Oosten drongen Franse en Engelse ontdekkingsreizigers later de wateren van Noord-Amerika binnen. Die route vonden ze niet, maar wel iets anders moois: een land met rijke visgronden, bont van bevers, vossen en beren.
De landen stichtten er nederzettingen en eisten een deel van Noord-Amerika op. Er kwam een felle oorlog over de heerschappij over het land: Engeland won.
In het Thunderbird park was een ondeugende raccoon of wasbeer de afvalbakken aan het leeghalen.


Naast het park is het Royal British Columbia Museum, met exposities van de First People, Victoria’s Chinatown history, de verhalen van de ontdekkingsreizen naar Antartica en het planten- en dierenleven van de westkust van Canada.

Het bezoek aan dit museum bracht ons in de wondere wereld van het verleden.

De stad Victoria heeft de bijnaam 'City of Gardens' en dit is een van de kunstwerken die er te zien zijn.

We hebben in Chinatown gegeten en zijn daarna langs de Inner Harbour teruggewandeld naar ons hotel, de Inn at Laurel Point.








19 juni

Slingerend over de bochtige, smalle weg langs grote rotspartijen en meren reden we richting Parksville. Onderweg zijn wij gestopt bij Cathedral Grove, een klein bewaard gebleven boomreservaat (gematigd regenwoud).
 

Naast douglassparren zijn er ook imposante hemlocksparren en thuja plicata (red cedar). De dikste dougglasspar is ongeveer 800 jaar oud, 75 meter hoog en 9 meter in omvang.
 
 

Na een zware storm op Nieuwjaarsdag in 1997 is het uiterlijk van het park voorgoed veranderd. De storm heeft honderden reusachtige bomen omvergeworpen.


Het bijzondere van bijvoorbeeld een red cedar is dat deze boom een natuurlijk conserveermiddel in zich heeft, waardoor hij niet snel vergaat. Een dode cederboom blijft wel 100 jaar in tact.


In de loop van de middag kwamen we aan in het Tigh-Na-Mara Seaside Spa Resort in Parksville. Een mooi resort met een Oceanview Suite.